Արդեն հոգնել եմ ամուսնուս առաջին կնոջից ունեցած աղջիկներից, շատ վատ են իրենց պահում

Արդեն հոգնել եմ ամուսնուս առաջին կնոջից ունեցած աղջիկներից, շատ վատ են իրենց պահում

2009 թվականին ես թաղեցի միակ որդուս։ Նա ընդամենը 20 տարեկան էր։ Նա ուղղակի քնեց ու չարթնացավ։ Տղայիցս թոռնուհի ունեմ, որին խելագարորեն սիրում եմ։ Այժմ նա 11 տարեկան է։ Երբ որդին մահացավ, նա ընդամենը երկու ամսական էր։
Ես սկզբում օգնում էի հարսիս, երբ նա ծննդաբերության արձակուրդում էր, իսկ աղջիկն անընդհատ հիվանդ էր։ Նախկին ամուսնուս հետ մենք մանկատան սաներ ենք։ Մենք ամուսնացանք 18 տարեկանում։ Մեկ տարի անց որդի է ծնվել։

1990 թվականին մենք բաժանվեցինք, քանի որ ամուսինս սկսեց խմել, անընդհատ անհետանալ, ձեռքը բարձրացրեց ինձ վրա։ Պաշտոնական ամուսնալուծությունից մեկ ամիս անց նախկին ամուսինն ինքնակամ հեռացավ կյանքից։ Ես մնացի մենակ՝ մեկ տարեկան երեխային գրկած։ Մենք ապրում էինք գյուղում։ 2000 թվականին երկրորդ անգամ ամուսնացա, տղաս 11 տարեկան էր։ Ես ամուսնացել է մի տղամարդու հետ, ով ունի նախորդ ամուսնություն և երկու դուստր: Հիմա մեծը 23 տարեկան է, իսկ փոքրը՝ 22։

Ամուսինը մեզ երեխայի հետ ընդունեց իր բնակարանում, նրան վերաբերվեց որպես յուրայինի, որդին աղջիկներին քույրեր էր կոչում։
Հենց ամուսնու ավագ դուստրը դարձավ 18 տարեկան, նա լկտիացավ՝ անընդհատ խառնվելով մեր կյանքին։ Նա հայրիկի օգնության կարիքն ունի, և ցանկալի է՝ ֆինանսապես: Անցել է մի քանի տարի, ոչինչ չի փոխվել։ Նրանց մայրը, ճիշտն ասած, նույնպես այնքան էլ ադեկվատ չէ, կարծում է, որ իրեն բոլորն են պարտական։ Արդեն հոգնել եմ նրանցից ուզում եմ հանգիստ թողնեն ինձ

(Visited 101 times, 1 visits today)
Понравилась статья? Поделиться с друзьями: