Չեմ կարողանում ներել ինքս ինձ

Ես ուզում եմ գրել իմ կյանքի պատմությունը, բայց չգիտեմ որտեղից սկսել։ Ես գիտեմ, որ եթե մանրամասն ասեմ, կդատապարտեն ու քար կշպրտեն, ես սրան պատրաստ չեմ

Ես այն դավաճաններից եմ, ով ժամանակին չէր գնահատում իր ունեցած բոլոր բարիքները։ Եվ նույնիսկ հիմա խոսքը ոչ թե նրանց, այլ իմ հոգեվիճակի մասին է։ Ամուսինս ներել և ընդունել է, բայց ես չեմ կարող ներել և ընդունել ինձ։ Ինձ համար զզվելի է հայելու մեջ նայելը, մարդկանց մոտ դուրս գալը. Ես փակվում եմ ինքս ինձ: Ուրիշ բան չեմ կարող մտածել։ Անընդհատ պտտվելով գլխումս՝ ինչու՞ արեցի դա և ինչո՞ւ չկարողացա կանգ առնել այդ պահին:

Ես այնքան էի ուզում լինել այս մարդու հետ, որ ուշադրություն չէի դարձնում հարազատների ու ընկերների հորդորներին, չէի ուզում լսել ոչ մեկին կամ ոչինչ։ Բայց խոստովանում եմ՝ ես շատ եմ սիրահարվել նրան ու հիմա էլ ոչ պակաս։ Խնդիրն այն է որ ամուսնացած լինելով հանդերձ եղա մեկ այլ մարդու հետ ում սիրում էի, և հիմա չեմ կարող ներել ինքս ինձ

(Visited 62 times, 1 visits today)
Понравилась статья? Поделиться с друзьями: