Մեր երջանիկ կյանքը վերածվեց դժոխքի

Մեր երջանիկ կյանքը վերածվեց դժոխքի
Ես հիմա 48 տարեկան եմ, նախկին կինս՝ 42։ Եվ ամեն ինչ տեղի ունեցավ, երբ ես 44 տարեկան էի, իսկ նա՝ 38։ Այդ ժամանակ մենք ամուսնացած էինք 18 տարի, ունեինք երկու երեխա։ Եվ նա ամենամոտ մարդն էր, ում ես անսահման վստահում էի։ Եվ մեր համատեղ կյանքի բոլոր տարիներին նա իր ծայրահեղ պարկեշտությամբ պաշտպանում էր իմ կարծիքը։ Ես անմիջապես կքննարկեմ, որ ես հարուստ մարդ եմ և այս ամբողջ ընթացքում կատարել եմ նրա ամեն մի քմահաճույք, և նույնիսկ խնամել եմ նրա բոլոր հարազատներին, մորը և ավագ եղբոր ընտանիքին, կարծում էի, որ դա ճիշտ է:

Այո, և կինը լավ մայր և սիրուհի էր։ Հավանաբար միակ կոնֆլիկտն այն էր, որ ես երրորդ երեխա չէի ուզում, կարծում էի, որ աղջիկներս արդեն մեծացել են, և դու կարող ես քեզ համար ապրել, բայց նրան որդի էր պետք (հիմա կհամաձայնեմ

Մենք սահուն ապրում էինք, նույնիսկ նրա հարազատներն էին զարմանում, որ մենք գործնականում չէինք վիճում, իսկ նախկին կինը խոստովանում է, որ մենք շատ համատեղելի էինք առօրյա կյանքում, իսկ համատեղ կյանքը՝ հարմարավետ։ Սիրային կյանքուշ ամեն ինչ որակյալ էր, և ես չէի ուզում գնալ այլ կնոջ մոտ, և ոչ էլ նա, և ստի դետեկտորը հետագայում հաստատեց դա: Սովորաբար տարին երկու անգամ արձակուրդ էիքն գնում, երբեմն առանց երեխաների 4-5 օր միասին ճամփորդում էինք։ Եվ տարին մեկ անգամ ես նրան բաց եմ թողնում ընկերների ու աղջիկների հետ, իսկ ավելի հաճախ՝ հարազատների հետ ինչ-որ տեղ։ Իսկ մինչ ճամփորդությունը մենք վիճեցինք երրորդ երեխայի համար, նա ուշացավ, և ես ասացի, որ մեզ այլևս պետք չէ։ Հիմա ես ափսոսում եմ դրա համար
Մենք այնքան վիճեցինք 3րդ եէեխաձի համար, որ կինս որոշեց բաժանվել, մեր երջանիկ ընտանիքը վերածվեց դժոխքի

(Visited 115 times, 1 visits today)
Понравилась статья? Поделиться с друзьями: