Չեմ կարող ապրել ամուսնուս մոր հետ

Ահա ես 23 տարեկան եմ, շուտով պետք է ամուսնանայինք, հետո խաբեցին, բանը հասավ նրան, որ գրեթե չեղարկեցին հարսանեկան արարաողությունը։ Բայց միշտ անցնում էր ասես մշուշի մեջ։ Հարսանիքից հետո էլ ավելի են ջղայնացել, ըստ երեւույթին համարում էին, որ ես իրենց սեփականությունն եմ։ Եվ նրանց օգտին ստի ևս մեկ հատկանիշ կար, ինչպես բոլորը սիրում են իրենց և հնազանդվում են.. ԱՍՏՎԱԾ, ինչու ես այդ ժամանակ չհեռացա: Ես գիտեմ հիմար եմ !

Հարսանիքից հետո նա խելագար կերպով երեխա էր ուզում, բայց մեզ չհաջողվեց։ Հետո գնացի գինեկոլոգի մոտ ու սկսեցի հետազոտությունը, զուգահեռաբար ամուսնուս էլ հետազոտեցին։ Պարզվեց, որ նա վատ սպերմոգրամա է ունեցել։ Այսպիսով, ես գնում եմ իմ բժշկի մոտ, որպեսզի պատմեմ, թե ինչ է տեղի ունեցել: Անկեղծ խոսեցինք և ինտիմ թեմաներով նույնպես։ Բժշկի հետ խոսելուց հետո ես դուրս եմ գալիս գրասենյակից, ի՞նչ եք կարծում։ Սկեսուրը նստած է հենց դռան մոտ և առանց ամաչելու և առանց նեղսրտելու ասում. — Ես տեսա քեզ և լսեցի այն ամենը ինչ դու զրուցում էիր բժշկի հետ, ամոթ քեզ, աղջիկ:

Բայց ինչ էի արել ես, բերանս բաց էր մնացել, ինչպես կարելի է ականջ դնել նման խոսակցությանը

(Visited 68 times, 1 visits today)
Понравилась статья? Поделиться с друзьями: