Փորձում եմ քաղաքավարի լինել, բայց գիտեմ, որ սկեսուրս ինձ չի սիրում։

Փորձում եմ քաղաքավարի լինել, բայց գիտեմ, որ սկեսուրս ինձ չի սիրում։

Ես արդեն հինգ տարի է ինչ ամուսնացած եմ, բայց գրեթե միշտ սկեսուրիս հետ լարված հարաբերությունների մեջ եմ։ Փորձում եմ քաղաքավարի լինել, բայց գիտեմ, որ նա ինձ չի սիրում (տղային մենակ է մեծացրել, հետո ես եկել եմ, տարել եմ ):
Մենք հանդիպում ենք տոն օրերին, և դա ինձ բավական է, բայց դա նրա համար չի։ Ամուսնուցս նա ինքնին անընդհատ ուշադրություն է պահանջում։ Նա ժամանակ է տալիս նրան, բայց չափավոր: Նա, իհարկե, ավելին է ուզում:

Օրերից մի օր նա ցանկություն հայտնեց, որ ես զանգեմ իրեն և գամ այցելության, բայց միայնակ: Ես հույս ունեի, որ այսքան ժամանակ է անցել, և միջուցե նրա կարծիքը և վերաբերմունքը իմ հանդեպ փոխված լինեին, բայց իհարկե դա այդպես չէր։Նա ամեմ առիթով ինձ կոպտում էր ու վիրավորում, կարծես ես նրան ինչ-որ բան եմ պարտական: Ինչու ինձ ավելի հաճախ տեսակցության չես գալիս։ Ի՞նչ է, ինձ պետք չէ հյուր գալ:

Ես զգում եմ, որ նա ինձ գնալով ավելի շատ չի սիրում։ Չգիտեմ ինչ անել,ինչպես կարգավորվել հարաբերություններս սկեսուրիս հետ։

(Visited 67 times, 1 visits today)
Понравилась статья? Поделиться с друзьями: