Բժիշկը չզննեց վիրավոր երեխային, քանի դեռ չէին վճարել գումարը, և ահա թե ինչ պարզվեց

Մեքենայով մի մարդ ջղայն ու հոգնած տուն էր վերադառնում։ Աշխատանքային ծանր օր էր, ուստի միակ բանը, որ նա ուզում էր, ավելի արագ տուն հասնելն էր: Բայց, ինչ վերաբերում է չարին, ապա նրա դիմացի բոլոր լուսացույցները կարմիր վառվեցին։ Վերջապես նա շրջվեց մի փոքրիկ փողոցով և ոտք դրեց գազի վրա։ Բայց հանկարծ նրա առջև փայլատակեց երեխայի կերպարանքը։ Տղամարդը սեղմեց արգելակը ու դուրս վազեց մեքենայից… Նա հենց նոր էր հարվածել տղային.

Գիտակցելով կատարվածի սարսափը՝ նա երեխային վերցրեց իր գրկում, նստեցրեց մեքենայի հետևի նստատեղին և քշեց դեպի մոտակա շտապ օգնության բաժանմունք։ Նրա ոտքերը տեղի են տվել, երբ նա երեխային բերել է շտապ օգնության սենյակ։

Նա ունի՞ ապահովագրություն: հարցրեց հերթապահ բժիշկը. — Հավանաբար ոչ. Չգիտեմ»,- վախեցած պատասխանեց տղամարդը։ Մենք չենք կարող նրան ընդունել առանց ապահովագրության։ Գոնե նրա անունը ասեք»,- պնդեց բուժքույրը: «Ես չգիտեմ նրա անունը, խնդրում եմ մի բան արեք», — աղաչեց տղամարդը: -Երեխա է: Ես չեմ ուզում ինձ մեղադրել նրա մահվան մեջ։ «Մենք դա կկազմակերպենք,- ասաց բժիշկը նյարդայնացած ձայնով,- բայց դուք պետք է բարեգործական ներդրում կատարեք մեր հիվանդանոցին և վճարեք բուժանձնակազմի ծառայությունների և դեղերի համար: Ես քեզ չեկ կգրեմ, դրամարկղով կվճարեմ ու արի այստեղ։ Տղամարդը շփոթված ու վախեցած վազեց դեպի դրամարկղը։ Նա պատրաստ էր ամեն ինչի, որպեսզի հնարավորինս շուտ փրկի փոքրիկին։ Մեղքի զգացումը հետապնդում էր նրան: Բայց Առողջության ապահովագրության հիմնադրամում պարզել է, որ դրամապանակը թողել է մեքենայի մեջ։ Տղամարդը շտապեց ավտոկայանատեղի և սկսեց փնտրել ճիշտ գումարը: Մոտ քառասուն րոպե անց երեխային գրանցեցին, բժիշկը եկավ զննելու։ Բայց երբ տեսավ տղային, բժիշկը սպիտակեց ու ծնկեց նրա առաջ։ «Որդի՛ս», միայն նա կարող էր շշնջալ…

(Visited 377 times, 1 visits today)
Понравилась статья? Поделиться с друзьями: