Մենք վճարում էինք նրանց վարկը, իսկ նրանք ոչնչով չէին էլ ուզում օգնել

Փողի հետ կապված հարցերը միշտ էլ դժվար է լուծվում ամեն դեպքում։ Ես ու ամուսինս հանգիստ էինք ապրում, քանի որ նրա քույրն ու մայրը որոշեցին մի քանի տարով հիփոթեք վերցնել։ Ամուսինը, համոզելուց հետո, համաձայնել է օգնել վարկի հարցում, քանի որ չի ցանկացել ինչ-որ կերպ վիրավորել նրանց։ Որոշեցինք, որ իրենց վարկը կգրանցենք մեր անունով, և հերթով կվճարենք

Ամեն ինչ ամուսնուս անունով էր, ցավոք: Շուտով առաջին անգամ վճարեցին, ինչպես խոստացել էին, բայց հետո դադարեցրին։ Նրանք միշտ ինչ-որ պատճառներ են ունեցել չվճարելու համար՝ գումար չունենալու պատճառով, որ միայն կինն է աշխատում, դուստրը՝ դպրոցում և այդ ամենը։ Պետք էր զանգել, պահանջել, գնալ իրենց տուն։ Եվ հետո մի օր զանգում ենք նրանց, և քրոջ ամուսինն ասում է, որ մենք ինքներս պետք է փակենք մեր վարկը։ Նա մեզ վրա նետեց՝ ասելով, որ իրենց վարկը մերն է։ Սկեսուրից էլ չեն սպասել աջակցության՝ թոշակն իրեն հազիվ է հերիքում։ Մենք ինքներս դուրս եկանքդրա տակից, ինչպես կարող էինք:

չէին էլ մտածում ինչ-որ կերպ օգնելու մասին։ Նրանք երբեք չեն դադարում զարմացնել իրենց ամբարտավանությամբ: Մեզ մոտ եկավ ամուսնուս քույրն ու ասաց, որ իրենց համար վարկ վերցնենք, իրենք էլ կվճարեն։ Ոչ, սա չափազանց շատ է: Ուղղակի գեղեցիկ ձևով նրանց դուրս հանեցինք տնից այն խոսքերով, որ չենք վճարելու իրենց վարկի համար։ Որոշ ժամանակ անց վիրավորված սկեսուրը զանգահարեց ու բողոքեց, որ հիմա իրեն ստիպել են դստերից պարտքով գումար վերցնել, քանի որ չենք ուզում օգնել։ Այո, իրադարձությունների հետաքրքիր շրջադարձ։ Արդյո՞ք նրանք իսկապես մտածում էին, որ մենք պետք է իրենց պարտքը վերցնենք մեր վրա, և հիմարի պես վճարենք

(Visited 41 times, 1 visits today)
Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Добавить комментарий

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: