Մենք որոշեցինք մուրացկան տղային կանչել ներս տաքանալու, ահա թե ինչ եղավ

Ամառ էր։ Ես այդ ժամանակ աշխատում էի կոսմետիկայի խանութում։ Ամեն օր տեսնում էի մի դեռահաս տղայի, որը նստած էր խանութի մոտ։ Նա կարծես 12 տարեկան լիներ, ոչ ավելին: Նա գումար խնդրեց։ Եվ ինչ-որ կերպ օրը ստացվեց հատկապես անձրևոտ, ցուրտ ու ամպամած։ Տղան նորից նստեց անձրեւի տակ, եղանակը չխանգարեց նրան։ Ես ու իմ գործընկերները որոշեցինք նրան ներս կանչել՝ տաքանալու։ Նրան կերակրեցին, թեյ տվեցին։ Գիտե՞ք, շատերն արհամարհում են մուրացկաններին՝ նրանց համարելով խաբեբաներ, բայց այս տղան զարմանալիորեն բարի, ընկերասեր և բաց եղավ։

Նրա անունը Կոստյա էր։ Կոստյան պատմել է, որ ապրում է տատիկի հետ, հայրը լքել է ընտանիքը, իսկ մայրը մահացել է։ Մի մեծ քույր էլ կար, բայց նա ամուսնացավ ու տեղափոխվեց այլ քաղաք։

Նա նստեց մեր հետևի սենյակում մինչև փակվելը։ Հետո գնաց տուն։ Հաջորդ օրը տղան նորից հայտնվեց խանութի դռան մոտ։ Կոստյան իր ձեռքում պահեց երկու բլիթ, հյութ և սերմերի փաթեթ։ Նա ողջունեց և մեզ փոխանցեց այդ ամենը հետևյալ խոսքերով. «Սա այն ամենն է, ինչով կարող եմ ձեզ շնորհակալություն հայտնել…
Մենք ապշած էինք

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Добавить комментарий

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: